Shloka 89
राजन! नृपश्रेष्ठ अपने परम कल्याणकी इच्छा रखनेवाले श्रोताको महाभारतको सुनने तथा इसका पारायण करनेके लिये सदा प्रयत्नशील रहना चाहिये ।।
rājan nṛpaśreṣṭha ātmanaḥ parama-kalyāṇecchāṃ dhārayamāṇena śrotṛṇā mahābhārataṃ śrotuṃ tad-adhyetuṃ ca sadā yatnaśīlena bhavitavyam | bhārataṃ śṛṇuyān nityaṃ bhārataṃ parikīrtayet | bhārataṃ bhavane yasya tasya hastagato jayaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ជាអធិរាជក្នុងចំណោមស្តេចទាំងឡាយ! អ្នកស្តាប់ដែលប្រាថ្នាសេចក្តីកុសលខ្ពស់បំផុត គួរតែខិតខំជានិច្ច ដើម្បីស្តាប់មហាភារត និងសូត្រប្រែសូត្រវាឡើងវិញ។ គួរស្តាប់ “ភារត” រៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយប្រកាសសរសើរវាផង។ ក្នុងផ្ទះអ្នកណាមាន “ភារត” ស្ថិតនៅ នោះជ័យជំនះស្ថិតក្នុងដៃរបស់គេដូចជាកាន់បានជាក់ស្តែង»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that regular engagement with the Mahābhārata—hearing it and reciting it—is a sustained spiritual-ethical discipline aimed at one’s highest welfare (parama-kalyāṇa). Keeping the Bhārata in one’s home symbolizes continual access to dharma-guidance, which is said to bring ‘victory’—both practical success and moral triumph.
In the closing portion of the Mahābhārata (Svargārohaṇa Parva), the narrator Vaiśampāyana addresses the king and concludes with a phalaśruti-like statement, praising the merit and benefit of listening to and reciting the epic, and asserting its auspicious power for those who preserve it in their household.