Shloka 4
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
कर्म शूद्रे कृषिवैंश्ये दण्डनीतिश्न राजनि । ब्रह्मचर्य तपो मन्त्रा: सत्यं चापि द्विजातिषु
karma śūdre kṛṣi-vaiśye daṇḍanītiś ca rājani | brahmacaryaṁ tapo mantrāḥ satyaṁ cāpi dvijātiṣu ||
ឧតថ្យៈ បានមានពាក្យថា៖ «សម្រាប់សូទ្រ កាតព្វកិច្ចសមរម្យគឺការងារ និងការបម្រើ; សម្រាប់វៃស្យៈ គឺកសិកម្ម និងជីវភាពពាក់ព័ន្ធ; សម្រាប់ព្រះរាជា (ក្សត្រិយៈ) គឺវិន័យនៃការគ្រប់គ្រង និងការផ្តន្ទាទោសតាមធម៌; ហើយសម្រាប់អ្នកកើតពីរដង គឺការប្រកាន់ព្រហ្មចរិយៈ តបៈ មន្ត្រវេទ និងសច្ចៈជាចម្បង។ ដូច្នេះវណ្ណៈនីមួយៗត្រូវបានគាំទ្រដោយធម៌របស់ខ្លួន ដើម្បីថែរក្សារបៀបធម៌ក្នុងសង្គម»។
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
The verse outlines varṇa-based dharma: each social order is sustained by its characteristic duties—service/work for Śūdra, agriculture for Vaiśya, lawful governance and punishment for the king/Kṣatriya, and for the twice-born the primacy of disciplined conduct, austerity, Vedic study/recitation, and truthfulness.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and social stability, the sage Utathya speaks as a teacher, summarizing how different roles in society are meant to function ethically so that order (dharma) is maintained after the devastation of war.