Shloka 186
Adhyāya 90 — Protection of Livelihoods, Brahmanical Subsistence Norms, and Royal Oversight (राष्ट्रवृत्ति-राष्ट्रगुप्ति-उपदेशः)
सर्वान् सुपरिणीतांस्तान् कारयेथा युधिष्ठिर । युधिष्ठिर! जो धर्मज्ञ
sarvān supariṇītāṁs tān kārayethā yudhiṣṭhira |
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ឱ យុធិષ્ઠិរៈ អ្នកគួរធ្វើឲ្យបុរសទាំងឡាយដែលបានបណ្តុះបណ្តាលល្អ និងមានអាកប្បកិរិយាល្អទាំងនោះ ត្រូវបានប្រើការងារ និងបានគាំទ្រយ៉ាងសមគួរ។ មិនថាពួកគេសរសើរអ្នក ឬរិះគន់អ្នកក៏ដោយ—អ្នកដែលចេះធម៌ មានសេចក្តីអត់ធ្មត់ក្លាហាន និងមិនដែលបង្ហាញខ្នងក្នុងសង្គ្រាម; អ្នកដែលរកជីវិតនៅក្នុងរាជ្យ ឬរស់ក្រោមការការពាររបស់ព្រះមហាក្សត្រ; ទាំងមន្ត្រី និងអ្នកនៅកណ្ដាល—អ្នកគួរគោរពសក្ការៈពួកគេទាំងអស់។ កាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ គឺថែរក្សា និងគោរពមនុស្សដូច្នេះ ដោយមិនឲ្យការសរសើរ ឬការបន្ទោស បំភាន់ចិត្ត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should honor and properly employ worthy people—dharma-knowers, steadfast warriors, dependents, ministers, and neutral parties—without being influenced by whether they praise or criticize him. Respect for merit and social support is a central duty of kingship (rājadharma).
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on statecraft and righteous rule after the war. Here he emphasizes impartial conduct: the king must maintain dignity and fairness by honoring key social and political groups regardless of their opinions about him.