Shloka 54
Mantri-Parīkṣā — Testing Ministers, Securing Counsel, and Ethical Criteria for Advisers (अध्याय ८४)
धर्मार्थकामज्ञमुपेत्य पृच्छेद् युक्तो गुरु ब्राह्मणमुत्तरार्थम् । निष्ठा कृता तेन यदा सहः स्यात् त॑ मन्त्रमार्ग प्रणयेदसक्त:
dharmārthakāmajñam upetya pṛcched yukto guru-brāhmaṇam uttarārtham | niṣṭhā kṛtā tena yadā sahaḥ syāt taṁ mantramārgaṁ praṇayed asaktaḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះមហាក្សត្រគួរប្រុងប្រយ័ត្ន និងគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ដោយចូលទៅជិតគ្រូព្រាហ្មណ៍ (ព្រះគ្រូ) ដែលជាអ្នកដឹងច្បាស់អំពីធម៌ អត្ថ និងកាម ហើយសួរដើម្បីទទួលបានចម្លើយដាច់ខាត។ ពេលគ្រូនោះបានកំណត់សេចក្តី និងក្រុមប្រឹក្សាទាំងមូលបានឯកភាពលើសេចក្តីសម្រេចរឹងមាំហើយ នោះព្រះមហាក្សត្រមិនគួររំលងទៅគំនិតផ្សេងទៀតទេ; ដោយមិនជាប់ចិត្ត ព្រះអង្គគួរអនុវត្តផ្លូវនៃមន្ត្រា (វិធីពិចារណា) នោះឲ្យក្លាយជានយោបាយ និងសកម្មភាព។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should seek guidance from a qualified, ethically grounded teacher skilled in dharma, artha, and kāma; once a sound consensus decision is reached, the ruler should implement it steadily, without being swayed by competing opinions or personal attachment.
In Bhishma’s instruction on rājadharma in the Śānti Parva, he outlines a practical protocol for kingship: approach a learned Brahmin preceptor, ask for a clear ruling, confirm a settled conclusion with collective agreement, and then execute that counsel as state policy.