Shloka 25
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
सहायान् सतत कुर्याद् राजा भूतिपुरष्कृत: । तैश्व तुल्यो भवेद् भोगैश्छत्रमात्राज्याधिक:
bhīṣma uvāca | sahāyān satataṁ kuryād rājā bhūti-puraḥkṛtaḥ | taiś ca tulyo bhaved bhogaiś chatra-mātrājya-adhikaḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះមហាក្សត្រដែលប្រាថ្នាសេចក្តីរុងរឿង គួរតែងតាំង និងថែរក្សាជំនួយការដែលមានសមត្ថភាពជានិច្ច។ ជាមួយពួកគេ ព្រះអង្គគួរស្មើគ្នាក្នុងការទទួលរង្វាន់ និងការរីករាយប្រើប្រាស់; ព្រះអង្គគួរលើសពួកគេតែតាមសញ្ញានៃអធិបតេយ្យ—ឆត្ររាជ និងអំណាចបញ្ជា។ គោលធម៌គឺ៖ រដ្ឋាភិបាលដែលមាំមួនពឹងផ្អែកលើការគោរពសម្ព័ន្ធមិត្តដែលមានគុណធម៌ ដោយផ្តល់កិត្តិយស និងចែករំលែកសេចក្តីរុងរឿង មិនមែនលើការបង្អាប់អ្នកក្រោមឬសន្សំសិទ្ធិឲ្យខ្លួនឯង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should secure prosperity by choosing steadfast, capable supporters and rewarding them generously; he should treat them as equals in comforts, retaining superiority only in the formal symbols and authority of kingship.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma advises Yudhishthira on how a king should manage and honor his aides: appoint worthy allies, keep them satisfied with shared benefits, and rely on respectful leadership rather than domination.