Shloka 29
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
भगवान् वासुदेवकी प्रसन्नताके लिये ही नित्य तपका अनुष्ठान किया जाता है; क्योंकि वे सबके हृदयोंमें विराजमान हैं। वे सबके आत्मा, सबको जाननेवाले, सर्वस्वरूप, सर्वज्ञ और सबको उत्पन्न करनेवाले हैं ।।
yaṁ devaṁ devakī devī vasudevād ajījanat | bhaumasya brahmaṇo guptyai dīptam agnim ivāraṇiḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ តបៈត្រូវបានអនុវត្តជានិច្ច ដើម្បីឲ្យព្រះវាសុទេវព្រះមានព្រះភាគពេញព្រះហឫទ័យ ព្រោះព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងរបស់សត្វទាំងអស់។ ព្រះអង្គជាអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ ជាអ្នកដឹងទាំងអស់ ជាសព្វរូប សព្វជ្រាប និងជាអ្នកបង្កើតសត្វទាំងឡាយ។ ដូចអារណិ (ឈើកកិតភ្លើង) បង្កើតភ្លើងដ៏ភ្លឺចែងចាំងឡើងមក ដូច្នោះដែរ ព្រះនាងទេវគី បានបង្ហាញព្រះអម្ចាស់ដ៏ទេវីយៈនោះលើផែនដី តាមរយៈវាសុទេវ ដើម្បីការពារព្រះព្រាហ្មណ៍ ព្រះវេដៈ និងរបៀបយញ្ញៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Lord’s manifestation is presented as a dharmic necessity: when sacred knowledge and righteous practice (Brahmins, Vedas, yajñas) require safeguarding, the divine appears to protect and restore the moral-spiritual order.
Bhīṣma praises Kṛṣṇa’s advent, describing Devakī giving birth to the Lord through Vasudeva, using the image of araṇi producing fire to emphasize a purposeful, protective divine emergence on earth.