Shloka 23
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
हरिं सहस्रशिरसं सहस्नचरणेक्षणम्
hariṃ sahasraśirasaṃ sahasracaraṇekṣaṇam
ភីෂ្មៈ «ខ្ញុំសមាធិគិតគូរលើ ហរិ—ព្រះអម្ចាស់ដ៏សព្វវត្តមាន—ដែលត្រូវបានស្រមៃថាមានក្បាលពាន់ និងមានជើងនិងភ្នែករាប់មិនអស់។» នេះជាការប្រៀបធៀបកវី ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការស្ថិតនៅគ្រប់ទីកន្លែង និងការយល់ដឹងអធិបតេយ្យរបស់ព្រះលើសត្វទាំងអស់ និងសកម្មភាពទាំងអស់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent contemplation of the Divine as omnipresent and all-seeing: describing Hari with innumerable heads, feet, and eyes underscores that no action is outside divine awareness, encouraging ethical self-restraint and dharmic conduct.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right living; here he invokes Hari in exalted, cosmic imagery as part of a devotional or contemplative framing for moral instruction.