Shloka 13
Nārada’s Account of the Kaliṅga Svayaṃvara: Duryodhana’s Seizure and Karṇa’s Escort
स वीर्यमदमत्तत्वाद् भीष्मद्रोणावुपाश्रित: । रथमारोप्य तां कन्यामाजहार नराधिप:,राजा दुर्योधनको भीष्म और द्रोणाचार्यका सहारा प्राप्त था; इसलिये वह बलके मदसे उन्मत्त हो रहा था। उसने उस राजकन्याको रथपर बिठाकर उसका अपहरण कर लिया
sa vīrya-mada-mattatvād bhīṣma-droṇāv upāśritaḥ | ratham āropya tāṃ kanyām ājahāra narādhipaḥ ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ ដោយស្រវឹងមោទនភាពលើកម្លាំងវីរភាពរបស់ខ្លួន ហើយពឹងផ្អែកលើភីෂ្មៈ និងទ្រូណៈជាគាំទ្រ ព្រះមហាក្សត្រនោះបានចាប់យកកញ្ញានោះ—លើកនាងឡើងដាក់លើរទេះសង្គ្រាម—ហើយនាំនាងទៅ។ ហេតុការណ៍នេះបញ្ជាក់ថា អំណាចពេលភ្ជាប់ជាមួយអហង្គារ និងការគាំទ្រពីមនុស្សចាស់ទុំដ៏ខ្លាំងក្លា អាចជំរុញអ្នកគ្រប់គ្រងឲ្យធ្លាក់ចូលអធម្មៈ ដោយរំលោភលើសេរីភាពរបស់អ្នកដទៃ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse warns that pride in strength (vīrya-mada) can intoxicate a ruler into committing adharma—here, the coercive seizure of a maiden—especially when he feels emboldened by powerful protectors. Ethical kingship requires restraint and respect for others’ agency, not merely reliance on might or influential allies.
Nārada narrates that a king, made arrogant by his power and supported by Bhīṣma and Droṇa, abducts a princess by placing her on his chariot and taking her away. The focus is on the act of abduction and the moral failure driven by arrogance and perceived impunity.