Shloka 47
दानपात्रापात्र-निर्णयः / Determining Worthy Gifts, Recipients, and Permissible Food
अथ चूर्णैश्व गन्धानां नानापुष्पप्रियड्गुभि: । माल्यदामभिरासक्ते राजवेश्माभिसंवृतम्,राजमहलके आस-पास चारों ओर सुगन्धित चूर्ण बिखेरे गये थे, नाना प्रकारके फूलों, बेलों और पुष्पहारोंकी बन्दनवारोंसे उसे अच्छी तरह सुसज्जित किया गया था
atha cūrṇaiś ca gandhānāṁ nānāpuṣpapriyāṅgubhiḥ | mālyadāmabhir āsakte rājaveśmābhisaṁvṛtam ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជវាំងត្រូវបានរៀបចំឲ្យរុងរឿង និងមានរបងព័ទ្ធជុំវិញ—មានការប្រោះម្សៅក្រអូបនៅជុំវិញ និងតុបតែងយ៉ាងសម្បូរបែបដោយផ្កានានា ខ្សែព្យួរតុបតែងដ៏គួរចិត្ត និងកម្រងផ្កា បង្កើតបរិយាកាសមង្គល និងសេចក្តីសមរម្យនៃរាជសម្បត្តិ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily conveys the value of auspicious order and refined conduct in royal and ritual settings: external harmony—cleanliness, fragrance, and careful adornment—supports an atmosphere conducive to respectful assembly and dharmic deliberation.
Vaiśampāyana describes the preparation of the royal residence: fragrant powders are scattered and the surroundings are decorated with many kinds of flowers and garlands, indicating a formal, celebratory, or ceremonially significant occasion.