Shloka 10
यत्र देवो महाबाहु: शाश्वतः पुरुषोत्तम: । अनादिनिधनो विप्र किमाश्नर्यमत: परम्
yatra devo mahābāhuḥ śāśvataḥ puruṣottamaḥ | anādinidhano vipra kim āścaryam ataḥ param ||
នាគបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍! តើមានអ្វីអស្ចារ្យលើសពីនេះទៀត—ថា ក្នុងពន្លឺអស្ចារ្យពិសេសរបស់ព្រះអាទិត្យ មានព្រះបុរសឧត្តមដ៏អស់កាល មហាបាហុ មិនមានដើម និងមិនមានចុង ស្ថិតនៅ? ពីទ្រង់កើតមានគ្រាប់ពូជជីវិតជាច្រើនប្រភេទ ហើយដោយការគាំទ្ររបស់ទ្រង់ ផែនដីទាំងមូលនេះ—ជាមួយសត្វចល និងអចលទាំងអស់—ត្រូវបានថែរក្សា។ ប្រសិនបើព្រះនារាយណៈផ្ទាល់ ស្រស់ស្អាតភ្លឺរលោងនៅក្នុងវង់ព្រះអាទិត្យ តើអ្វីអាចលើសពីនេះក្នុងភាពអស្ចារ្យ?»
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the supreme, beginningless Lord (Puruṣottama/Nārāyaṇa) as the inner support of cosmic order—so present and powerful that even the Sun’s radiance is portrayed as his abode; recognizing this evokes reverence and wonder.
A Nāga addresses a brāhmaṇa and points to a theological-cosmological marvel: the Supreme Lord is said to dwell in the Sun’s sphere, from whom life’s ‘seeds’ arise and by whose support the earth and all beings are sustained.