Shloka 9
प्रकृत्या नित्यसलिलो नित्यमध्ययने रत: । तपोदमाशभ्यां संयुक्तो वृत्तेनानवरेण च,स्वभाव तो उसका पानीके समान है। वह सदा स्वाध्यायमें लगा रहता है। तप, इन्द्रिय- संयम तथा उत्तम आचार-विचारसे संयुक्त है
prakṛtyā nityasalilo nityam adhyayane rataḥ | tapodamāśabhyāṁ saṁyukto vṛttenānavareṇa ca ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បានមានពាក្យថា៖ «ដោយសភាពធម្មជាតិរបស់គាត់ គាត់សុទ្ធសាធដូចទឹកថ្លាហូរមិនឈប់—បរិសុទ្ធ និងផ្តល់ភាពស្រស់ស្រាយ។ គាត់តែងតែឧស្សាហ៍ក្នុងការស្វាធ្យាយ (សិក្សាព្រះវេទ) ជានិច្ច។ គាត់ប្រកបដោយតបៈ ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងវិន័យយ៉ាងតឹងរឹង ហើយមានអាកប្បកិរិយាបរិសុទ្ធឥតខ្ចោះ»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse defines ethical excellence through inner purity and steady discipline: constant sacred study (svādhyāya), austerity (tapas), sense-control (dama), and faultless conduct (anavara vṛtta). Character is presented as natural purity expressed through consistent practice.
In Śānti Parva’s didactic setting, a brāhmaṇa speaker describes the qualities of an exemplary person, praising his innate purity and his sustained commitment to learning, restraint, and impeccable behavior as markers of dharmic life.