Shloka 71
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
निःसंशयेषु सर्वेषु नित्यं वसति वै हरि: । ससंशयान् हेतुबलान् नाध्यावसति माधव:
niḥsaṃśayeṣu sarveṣu nityaṃ vasati vai hariḥ | sasaṃśayān hetubalān nādhyāvasati mādhavaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ក្នុងអ្នកទាំងឡាយដែលសង្ស័យទាំងអស់ត្រូវបានបំបាត់ដោយពុំសល់ ព្រះហរិស្ថិតនៅក្នុងចិត្តជានិច្ច។ ប៉ុន្តែ ព្រះមាធវៈមិនស្នាក់នៅក្នុងអ្នកដែលនៅតែជាប់គាំងក្នុងសង្ស័យ ដោយអាស្រ័យតែអំណាចនៃហេតុផលប្រកែកប្រឆាំងឡើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The Divine is said to abide in a mind made clear by the removal of doubt through genuine knowledge and discernment; but a mind that clings to doubt through mere contentious reasoning (hetu-bala/kutarka) becomes unfit for that indwelling presence.
Vaiśampāyana continues a didactic passage in Śānti Parva, presenting a moral-spiritual criterion: inner certainty grounded in true understanding is praised, while argumentative skepticism that perpetuates doubt is criticized as a barrier to realizing God within.