Shloka 36
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
एष एव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् । ब्राह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतु्भि:,जितने न करनेयोग्य पापकर्म हैं, उन सबके लिये यही विधि है। ब्राह्मणग्रन्थोंमें बतायी हुई विधिसे दृष्टान्त बतानेवाले शास्त्रोंकी युक्तियोंसे इसी तरह पापशुद्धिके लिये प्रायश्ित्त करना चाहिये
eṣa eva tu sarveṣām akāryāṇāṁ vidhir bhavet | brāhmaṇoktena vidhinā dṛṣṭāntāgamahetubhiḥ ||
នេះហើយជាច្បាប់ត្រឹមត្រូវសម្រាប់អំពើហាមឃាត់ទាំងអស់៖ គួរធ្វើប្រាយស្ចិត្ដៈដើម្បីសម្អាតបាប ដោយរបៀបនេះដដែល—តាមវិធីដែលអាជ្ញាធរព្រាហ្មណ៍បានបង្រៀន មានគំរូជាភស្តុតាង និងមានហេតុផលគាំទ្រតាមប្រពៃណីព្រះគម្ពីរ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
For any prohibited or blameworthy action, the proper response is prāyaścitta (expiation) performed according to authoritative Brahmanical procedure, justified by scriptural tradition and supported by examples and reasoning.
Vyāsa is laying down a general rule within a dharma-discussion: he summarizes that the same principled method—scripturally grounded expiation—applies broadly to all kinds of wrongful acts.