Shloka 34
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधर्मानुशासनपर्वमें प्रायक्षित्तके प्रकरणमें चौंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
tiryagyoni-vadhaṁ kṛtvā drumāś chittvetarān bahūn | trirātraṁ vāyu-bhakṣaḥ syāt karma ca prathayan naraḥ ||
វ្យាសៈមានព្រះវាចា៖ បុរសដែលបានទទួលបាបដោយសម្លាប់សត្វក្នុងពិភពសត្វ និងបក្សី ហើយកាប់ដើមឈើផ្សេងៗជាច្រើន គួរធ្វើការសម្អាតខ្លួនដោយរស់នៅបីថ្ងៃបីយប់ យកតែខ្យល់ជាអាហារ ហើយប្រកាសអំពើខុសដែលខ្លួនបានធ្វើដោយបើកចំហ។ ពាក្យបង្រៀននេះបង្ហាញថា ការប្រាយស្ចិត្ដៈជាការរឹតត្បិតរាងកាយ និងជាការទទួលខុសត្រូវផ្លូវធម៌តាមរយៈការសារភាព សមស្របតាមទម្ងន់នៃការបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្វមានជីវិត និងបរិស្ថាន។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Harm done to living beings and to trees is treated as morally weighty; purification requires both austerity (three days and nights living only on air) and ethical transparency (openly disclosing the wrongdoing), emphasizing proportional penance and accountability.
In the prāyaścitta section of Śānti Parva, Vyāsa states a specific expiation for a person who has killed animals/birds and cut down many trees: undertake a three-day-and-night air-fast and publicly acknowledge the sinful act.