Shloka 54
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वैतद् देवदेवस्य वाक््यं हृष्टतनूरुहा: । ततस्ते विबुधा: सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षय:
vaiśampāyana uvāca
śrutvaitad devadevasya vākyaṃ hṛṣṭa-tanūruhāḥ |
tatas te vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ ||
វៃសម្បាយណៈបានមានព្រះវាចា៖ ពេលបានឮព្រះបន្ទូលនៃព្រះជាម្ចាស់លើព្រះទាំងអស់ នារយណៈ នោះ រោមកាយរបស់ពួកគេរំភើបដោយសេចក្តីអំណរ។ បន្ទាប់មក ព្រះទេវតាទាំងអស់ រួមទាំងព្រះព្រហ្មា និងមហារិសីទាំងឡាយ បានប្រតិបត្តិពិធីយញ្ញវៃષ્ણវៈ តាមវិធីវេដៈ ហើយក្នុងពិធីនោះ ព្រះព្រហ្មាផ្ទាល់បានកំណត់ភាគបូជាដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when the Supreme is acknowledged, the proper response is reverent alignment—joyful assent expressed through Veda-guided action. Ethically, it affirms honoring rightful authority and sustaining cosmic order (ṛta/dharma) through disciplined, non-arbitrary practice.
After hearing the proclamation of the supreme deity (Nārāyaṇa), the gods, Brahmā, and the great seers are overwhelmed with devotional exhilaration and proceed to conduct a Vaiṣṇava sacrifice according to Vedic injunctions, with Brahmā assigning an offering-share specifically for the Lord.