Shloka 53
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
सर्वे भागान् कल्पयध्वं यज्ञेषु मम नित्यश: । तथा श्रेयोडभिधास्यामि यथाधीकारमी श्वरा:
sarve bhāgān kalpayadhvaṃ yajñeṣu mama nityaśaḥ | tathā śreyo 'bhidhāsyāmi yathādhikāram īśvarāḥ ||
វៃសម្បាយណៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ទាំងឡាយ ចូរបន្តរៀបចំ និងប្រគេនភាគដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់យើង ក្នុងពិធីយញ្ញជានិច្ច។ បើអ្នកធ្វើដូច្នោះ យើងនឹងបន្តបង្រៀនអ្នក—តាមសមត្ថភាព និងស្ថានៈដ៏សមគួររបស់ម្នាក់ៗ—អំពីមាគ៌ានាំទៅកាន់សេចក្តីសុខសាន្ត និងប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocity between ritual obligation and moral-spiritual guidance: when rightful offerings are maintained in yajñas, the teacher/authority continues to impart instruction in śreyas (true welfare) suited to each person’s adhikāra (capacity and rightful station).
Vaiśampāyana reports a statement in which an authoritative figure asks the addressed ‘lords’ to keep offering the proper sacrificial portions regularly; in return, he promises ongoing guidance on the path of welfare, tailored to each recipient’s eligibility and role.