Shloka 113
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्नैनं परिकीर्तयेत् । नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नर:
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cainaṃ parikīrtayet | namo bhagavate kṛtvā samāhitamatir naraḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ អ្នកណាដែលស្តាប់វានេះជាប្រចាំ និងអ្នកណាដែលអាន ឬប្រកាសវា ដោយបានគោរពបូជាក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះភគវន្តជាមុន ហើយផ្តោតចិត្តឲ្យសមាធិ—មនុស្សនោះក្លាយជាអ្នកមានប្រាជ្ញា មានកម្លាំង មានរូបសម្បត្តិ និងគ្មានជំងឺ។ អ្នកឈឺបានរួចផុតពីជំងឺ ហើយអ្នកដែលត្រូវចងក្រងបានរួចផុតពីចំណង។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Regular listening and recitation of a sacred teaching, performed with reverence to Bhagavān and a concentrated mind, is presented as a dharmic discipline that cultivates virtues (wisdom, strength, excellence) and alleviates suffering (freedom from illness and bondage).
Vaiśampāyana is describing the promised fruits (phalaśruti) of hearing and proclaiming the preceding discourse: the listener/reciter, after offering salutation to the Lord and focusing the mind, gains well-being and release from afflictions.