Shloka 19
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
इमे हानिन्द्रियाहारा मद्धक्ता श्चन्द्रवर्चस: | एकाग्राश्निन्तयेयुर्मा नैषां विघ्नो भवेदिति
ime hānindriyāhārā madbhaktāś candravarcasaḥ | ekāgrāś cintayeyur mā naiṣāṁ vighno bhaved iti ||
ភីෂ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «អ្នកបម្រើរបស់យើងទាំងនេះ—ដែលលះបង់ការទាមទាររបស់អារម្មណ៍ និងមិនពឹងផ្អែកលើអាហារ មានពន្លឺដូចព្រះចន្ទ—គួរអាចសមាធិគិតដល់យើងដោយចិត្តតែមួយ។ ដើម្បីកុំឲ្យមានឧបសគ្គណាមួយរំខានការធ្វើធ្យានរបស់ពួកគេ អ្នកគួរចាកចេញពីទីនេះ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion and meditation require restraint of the senses and minimal dependence on bodily intake; equally, the environment should be kept free of disturbances so that spiritual practice is not obstructed.
Bhishma describes a group of radiant ascetic devotees intent on meditating upon the divine, and he states that others should withdraw so their contemplation remains undisturbed.