Shloka 46
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
एभिवींशेषै: परिशुद्धस त्त्व: कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम् । शास्त्रकी आज्ञाके अनुसार हाथ
Ebhir viśeṣaiḥ pariśuddha-sattvaḥ kasmān na paśyeyam anantam īśam | Śāstrakī ājñāke anusāra hātha, paira, udara aura upastha—ina cāroṅ kī maine rakṣā kī hai | Śatru aura mitra ke prati maiṃ sadā samāna-bhāva rakhatā hūṃ | In ādi-deva paramātmā Śrī-Nārāyaṇa kī nirantara śaraṇa lekar maiṃ ananya-bhāva se sadā unhīṅ kā bhajana karatā hūṃ | In saba viśeṣa kāraṇoṅ se merā antaḥkaraṇa śuddha ho gayā hai | Aisī daśā meṃ maiṃ un ananta Parameśvara kā darśana kaise nahīṃ kara sakatā hūṃ? Svāyambhuveṣu dharmeṣu śāstre cauśanase kṛte | Bṛhaspati-mate caiva lokeṣu praticārite dvija-śreṣṭha-gaṇa! Svāyambhuva Manu ke dharmaśāstra, Śukrācārya ke śāstra tathā Bṛhaspati ke mata kā jab loke meṃ pracāra ho jāyagā, taba prajā-pālaka Vasu (Rājā Uparicara) Bṛhaspati-jī se tumhāre banāye hue is śāstra kā adhyayana karegā ||
នារទៈបានមានព្រះវាចា៖ «ដោយវិន័យទាំងនេះ សភាពក្នុងខ្ញុំបានបរិសុទ្ធហើយ—ហេតុអ្វីខ្ញុំមិនឃើញព្រះអម្ចាស់អនន្តៈ? តាមព្រះបញ្ជារបស់សាស្ត្រ ខ្ញុំបានការពារចំនួនបួន៖ ដៃ ជើង ពោះ និងអង្គបន្តពូជ។ ចំពោះសត្រូវ និងមិត្ត ខ្ញុំរក្សាចិត្តស្មើគ្នាជានិច្ច។ ដោយពឹងពាក់ជានិរន្តរ៍លើអាទិទេវ ព្រះអាត្មាធំ—ព្រះនារាយណៈ—ខ្ញុំបូជាព្រះអង្គតែមួយ ដោយភក្តីមិនបែកចិត្ត។ ដោយហេតុពិសេសទាំងនេះ ចិត្តខ្ញុំបានស្អាតបរិសុទ្ធ; ក្នុងស្ថានភាពដូចនេះ ខ្ញុំនឹងមិនអាចខកខានការទស្សនាព្រះអម្ចាស់អនន្តៈបានដូចម្តេច?» «ម្យ៉ាងទៀត ឱ ពួកទ្វិជល្អឥតខ្ចោះ! ពេលធម៌របស់ស្វាយម្ភូវ មនុ សាស្ត្ររបស់ឧសនា (សុក្រអាចារ្យ) និងមតិរបស់ព្រហស្បតិ ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយក្នុងលោក នោះវសុ—អ្នកអភិបាលប្រជា (ស្តេចឧបរិចរ)—នឹងសិក្សាសាស្ត្រនេះ ដែលអ្នកបានរៀបរៀង ពីព្រហស្បតិ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
Purity and God-realization arise from disciplined restraint (especially over action, movement, appetite, and sexuality), impartiality toward friend and foe, and single-pointed refuge in Narayana; such a purified inner instrument naturally becomes fit for divine vision (darśana).
Narada explains why he is confident of beholding the Infinite Lord: he has followed scriptural restraints and maintained equanimity and exclusive devotion. He then adds a forward-looking note about the spread of major dharma traditions (Manu, Usanas/Sukra, Brhaspati) and predicts that King Vasu (Uparicara) will study the composed śāstra from Brhaspati.