Shloka 3
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
पूजां गुरूणां सततं करोमि परस्य गुहां न तु भिन्नपूर्वम् । वेदा: स्वधीता मम लोकनाथ तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम्
Nārada uvāca: pūjāṃ gurūṇāṃ satataṃ karomi parasya guhāṃ na tu bhinnapūrvam | vedāḥ svadhītā mama lokanātha taptaṃ tapo nānṛtam uktapūrvam ||
នារ៉ទបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងឡាយ! ខ្ញុំគោរពគ្រូអាចារ្យជានិច្ច។ ខ្ញុំមិនដែលបង្ហាញអាថ៌កំបាំងរបស់អ្នកដទៃចំពោះមុខមនុស្សផ្សេងឡើយ។ ខ្ញុំបានសូត្រសិក្សាវេទ ដោយវិន័យ, បានអនុវត្តតបស្សា, ហើយមិនដែលនិយាយពាក្យមិនពិតឡើយ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse presents a compact ethical self-account: reverence to teachers, guarding others’ confidences, disciplined Vedic study, austerity, and unwavering truthfulness—virtues that together define trustworthy dharmic conduct.
Nārada addresses a revered ‘Lord of the worlds’ and lists his own vows and practices as credentials—asserting moral reliability and spiritual discipline while speaking within the Shānti Parva’s reflective, instruction-centered setting.