Shloka 1636
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
शुको ददर्श धर्मात्मा पुष्पितद्रुमकाननाम् | राजन! धर्मात्मा शुकने ऊर्ध्वलोकमें जाते समय खिले हुए वृक्षों और वनोंसे सुशोभित रमणीय मन्दाकिनी (आकाशगंगा) का दर्शन किया
śuko dadarśa dharmātmā puṣpitadrumakānanām |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះសុកៈ អ្នកមានធម៌ បានឃើញព្រៃឈើដែលដើមឈើកំពុងរីកផ្កា។ ខណៈដែលទ្រង់កំពុងឡើងទៅកាន់លោកខ្ពស់ៗ ទ្រង់បានឃើញមន្ទាគិនីដ៏រីករាយ—តុបតែងដោយព្រៃផ្ការីក—ជាសញ្ញានៃដំណើរដ៏មង្គល ស្របតាមធម៌ របស់វិញ្ញាណដែលបានបរិសុទ្ធ ទៅកាន់លោកលើសលប់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage frames spiritual ascent as the natural culmination of a life rooted in dharma: the dharmātmā (righteous-souled) experiences auspicious, purified realms, symbolized by the celestial Mandākinī and blossoming groves.
Bhīṣma narrates that Śuka, while journeying to the higher worlds, beholds a beautiful landscape of flowering forests and the Mandākinī (heavenly Gaṅgā), marking his upward passage and the sanctity of his destination.