Shloka 103
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
अदृश्येतां महाराज तदद्भुतमिवा भवत् । उन्हें देखकर वे पूर्ववत् निःशंक मनसे उनके ऊपर चढ़ गये। फिर तो वे दोनों पर्ववशिखर सहसा दो भागोंमें बँट गये और बीचसे फटे हुए-से दिखायी देने लगे। महाराज! यह एक अद्भुत-सी बात हुई
adṛśyetāṃ mahārāja tad adbhutam iva abhavat |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ពួកគេបានលាក់បាត់ទៅ មើលទៅដូចជាមានអ្វីអស្ចារ្យកើតឡើង។ ពេលឃើញដូច្នោះ អ្នកដទៃទៀត—ចិត្តមិនភ័យដូចមុន—ក៏ឡើងលើកំពូលទាំងនោះដូចដើម។ បន្ទាប់មក ភ្លាមៗ កំពូលភ្នំពីរនោះបានបែកជាពីរផ្នែក ហាក់ដូចជាត្រូវហែកចេញពីកណ្ដាល។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នេះជារឿងអស្ចារ្យពិតប្រាកដ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary, seemingly impossible events can arise in the epic narrative, prompting humility and attentiveness in a ruler: a king should not be rash in judgment, but remain steady, discerning, and receptive to signs that may indicate forces beyond ordinary human control.
Bhīṣma reports a startling occurrence: certain beings become invisible; others, regaining confidence, proceed as before; and then two mountain summits suddenly split apart, appearing torn down the middle—an event presented as an adbhuta (marvel).