Shloka 22
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
जिसका स्थूल शरीर क्षीण हो गया है तथा जो कफ और मांसमय शरीरसे घिरा हुआ है, उस देहधारी प्राणीको मृत्युके बाद शीघ्र ही दूसरे शरीर उपलब्ध हो जाते हैं ।।
nārada uvāca |
nirdagdhaṃ paradehe 'pi paradehaṃ calācalam |
vinaśyantaṃ vināśānte nāvi nāvam ivāhitam ||
នារទៈ បានមានពាក្យថា៖ «ទោះបីរាងកាយមួយត្រូវបានដុតឆេះក៏ដោយ ក៏មានរាងកាយមួយទៀត—ចល័តឬអចល័ត—ត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់ជីវៈដែលមានរាងកាយ។ នៅចុងបញ្ចប់នៃការបំផ្លាញរាងកាយមួយ គេផ្តល់រាងកាយថ្មីដែលអាចរលាយបាត់បាន ដើម្បីឲ្យទទួលបទពិសោធន៍ផលនៃកម្មកន្លងមក ដូចជាពេលទូកមួយបាក់បែក គេនាំទូកមួយទៀតមកដើម្បីដឹកអ្នកដែលនៅលើទូកនោះ។»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches transmigration: when one body perishes—even if cremated—a new body is promptly provided according to karma so the being can experience the results of past actions.
Narada is instructing about death and rebirth, using the analogy of replacing a broken boat with another to show how a new embodiment follows immediately upon the end of the previous one.