Shloka 13
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
सत्यस्य वचन श्रेय: सत्यादपि हित॑ं वदेत् । यद् भूतहितमत्यन्तमेतत् सत्यं मतं मम
satyasya vacanaṁ śreyaḥ satyād api hitaṁ vadet | yad bhūtahitam atyantam etat satyaṁ mataṁ mama ||
នារទៈ បានមានពាក្យថា៖ «ការនិយាយសច្ចៈជាកុសលដ៏ប្រសើរ; ប៉ុន្តែលើសពីសច្ចៈទទេ គឺពាក្យដែលមានប្រយោជន៍។ អ្វីដែលនាំមកនូវប្រយោជន៍ដ៏អតិបរមាដល់សត្វមានជីវិត—នោះហើយ តាមទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ គឺជា ‘សច្ចៈ’ ពិត»។
नारद उवाच
Educational Q&A
Truthfulness is praised, but Nārada prioritizes speech that genuinely benefits beings. If a factually true statement causes harm, dharma favors words that promote welfare; the highest ‘truth’ is aligned with the greatest good (bhūtahita).
In the Śānti Parva’s dharma-discourse setting, Nārada delivers an ethical instruction about right speech, redefining ‘truth’ not as mere factual accuracy but as speech oriented toward the welfare of living beings.