Shloka 16
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
नारदस्य वच: श्रुत्वा कृष्णद्वेपायनो<ब्रवीत् । महर्षे यत् त्वया प्रोक्ते वेदवादविचक्षण
nāradasya vacaḥ śrutvā kṛṣṇadvaipāyano ’bravīt | maharṣe yat tvayā prokte vedavādavicakṣaṇa ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ដោយបានស្តាប់ពាក្យរបស់នារៈដៈ ក្រឹෂ್ಣទ្វೈបាយន (វ្យាស) បានឆ្លើយថា៖ «ឱ មហាឥសី អ្នកមានការយល់ដឹងច្បាស់លាស់ក្នុងវចនៈនៃព្រះវេទ—អ្វីដែលអ្នកបាននិយាយ គឺសមរម្យ និងត្រូវចិត្តខ្ញុំ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of receiving wise counsel: speech grounded in Vedic discernment (vedavādavicakṣaṇa) is acknowledged as authoritative, and a listener should test it by inner congruence—whether it accords with dharma and the well-formed mind.
Within Bhīṣma’s discourse, Nārada has spoken; Vyāsa hears him and responds respectfully, affirming that Nārada’s statement aligns with his own understanding, thereby validating the counsel and advancing the dialogue’s doctrinal thread.