Shloka 27
Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
सुमन्तुं च महाभागं वैशम्पायनमेव च । जैमिनिं च महाप्राज्ञं पैलं चापि तपस्विनम्
sumantuṁ ca mahābhāgaṁ vaiśampāyanam eva ca | jaiminiṁ ca mahāprājñaṁ pailaṁ cāpi tapasvinam ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «(គាត់បានបង្រៀន) សុមន្តុ (Sumantu) អ្នកមានភាគល្អ និង វៃសម្បាយន (Vaiśampāyana) ផងដែរ; ជៃមិនិ (Jaimini) អ្នកមានប្រាជ្ញាធំ; និង បៃល (Paila) ផងដែរ អ្នកធ្វើតបៈ»។ ក្នុងបរិបទ វាគឺជាការរំលឹកដល់ការបន្តបេតិកភណ្ឌចំណេះដឹងសក្ការៈរបស់វ្យាសៈតាមរយៈសិស្សដែលសមគួរ—បញ្ជាក់ថា ការសិក្សាត្រូវបានការពារដោយចរិត វិន័យ និងសមត្ថភាពក្នុងការទទួលយក។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge is preserved and made effective through qualified transmission: disciples are described by merit—fortune, wisdom, and ascetic discipline—implying that learning is inseparable from ethical fitness and self-control.
Bhishma lists the principal disciples associated with the tradition of Vyasa’s teaching—Sumantu, Vaishampayana, Jaimini, and Paila—situating the discussion within the lineage by which the Vedas and Itihasa were handed down.