Shloka 25
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
अनेन क्रमयोगेन बहुजातिषु कर्मणाम् । हित्वा शुभाशुभं॑ कर्म मोक्षो नामेह लभ्यते
anena kramayogena bahujātiṣu karmaṇām | hitvā śubhāśubhaṃ karma mokṣo nāmeha labhyate ||
ជនកៈ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយផ្លូវហាត់ប្រាណដ៏មានវិន័យនេះ ដែលអនុវត្តតាមលំដាប់—តាមរយៈកិច្ចការជាច្រើនប្រភេទ និងឆ្លងកាត់កំណើតជាច្រើន—មនុស្សទទួលបានអ្វីដែលហៅថា មោក្សៈ នៅទីនេះ ដោយលះបង់ការចងចិត្តទាំងចំពោះកម្ម ‘ល្អ’ និង ‘អាក្រក់’»។
जनक उवाच
Educational Q&A
Liberation is attained through a gradual discipline (krama-yoga) in which one continues to act, yet relinquishes clinging to the moral/ritual polarity of ‘good’ and ‘bad’ actions—i.e., abandoning possessiveness and self-centered attachment to results and identity built on merit or sin.
King Janaka is speaking in a didactic setting within the Śānti Parva, presenting a philosophical instruction: over many lives of practice and duty, one matures into detachment, and through that renunciation of attachment to action’s dualities, one reaches mokṣa.