Shloka 20
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
तत्र ग्रामान् बहून् पश्चन् बचद्धनज्नरससभोजनान् । पल्लीघोषान् समृद्धांश्व बहुगोकुलसंकुलान्
tatra grāmān bahūn paśyan baddha-dhānya-rasa-bhojanān | pallī-ghoṣān samṛddhāṁś ca bahu-gokula-saṅkulān ||
ភីṣ្មៈ បាននិយាយថា៖ នៅទីនោះ គាត់បានឃើញភូមិជាច្រើន ដែលមានស្រូវអង្ករ ស្តុកទុក ទឹក និងអាហារបំប៉នសម្បូរបែប។ គាត់ក៏បានឃើញភូមិតូចៗ និងទីតាំងចិញ្ចឹមគោដ៏រុងរឿង ដែលពោរពេញដោយសហគមន៍អ្នកគោលាន និងហ្វូងគោជាច្រើន—ជាសញ្ញានៃជីវភាពមានរបៀបរៀបរយ និងទ្រព្យសម្បត្តិជនបទដែលបានថែរក្សាល្អ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic marker of good governance and social stability: villages and pastoral settlements thrive when essentials—grain, water, and food—are secure and abundant, and when cattle wealth is protected and well-managed.
Bhīṣma describes what is seen on a journey or survey of the land: numerous well-provisioned villages and prosperous hamlets/cattle-stations, densely filled with cowherd communities and herds, indicating a flourishing countryside.