Shloka 7
Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः । यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया
bhāvitvāc caiva bhāvasya ghṛtācyā vapuṣā hṛtaḥ | yatnān niyacchatas tasya muner agnicikīrṣayā
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ហើយព្រោះការប្តេជ្ញាខាងក្នុងរបស់គាត់បានកំណត់រួចហើយ គាត់ត្រូវបានសម្រស់នៃឃ្រឹតាចី (Ghṛtācī) ឆក់យកចិត្ត។ ទោះបីជាមុនីនោះខិតខំទប់ខ្លួនដោយការប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំង ក៏បំណងធ្វើពិធីភ្លើង (អគ្និកម្ម) របស់គាត់ត្រូវបានរំខាន។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a disciplined person can be shaken when the mind’s intention meets powerful sense-objects; therefore dharma requires vigilant self-restraint and careful guarding of the mind, especially when undertaking sacred vows or rites.
Bhīṣma describes a sage who, while intending to perform a fire-related rite, becomes captivated by the apsaras Ghṛtācī’s beauty; despite his efforts to control himself, his composure and purpose are disrupted.