Shloka 21
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
तस्मिन् दिव्ये वने रम्ये देवदेवर्षिसंकुले । आस्थित: परमं योगमृषि: पुत्रार्थमच्युत:
tasmin divye vane ramye devadevarṣi-saṅkule | āsthitaḥ paramaṃ yogam ṛṣiḥ putrārtham acyutaḥ ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយ៖ នៅក្នុងព្រៃទេវ្យដ៏ភ្លឺរលោង និងស្រស់ស្អាតនោះ ដែលពោរពេញដោយទេវតា និងឥសីទេវៈ មុនីមហានោះ មិនរអាក់រអួលឡើយ បានយកជម្រកក្នុងយោគៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយប្រព្រឹត្តតបស្យា ដោយមានគោលបំណងតែមួយ—ដើម្បីទទួលបានកូនប្រុស។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in disciplined practice: true yoga is firm, undistracted commitment (āsthitaḥ) directed toward a clear, ethically framed aim—here, the socially meaningful goal of progeny—rather than wavering or seeking spectacle.
Bhishma describes a divine, beautiful forest filled with gods and divine seers, where a sage remains established in the highest yogic discipline, performing austerities specifically to obtain a son, without being shaken from his resolve.