Shloka 29
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इस प्रकार उपदेश पाकर मैं विषयोंकी आसक्तिसे रहित हो मुक्तिविषयक तीन प्रकारकी समस्त वृत्तियोंका आचरण करता हूँ और अकेला ही परमपदमें स्थित हूँ ।।
janaka uvāca |
iti prakāram upadeśaṁ prāpya ahaṁ viṣayāsakti-rahito bhūtvā mokṣa-viṣayakās trividhaḥ sarvā vṛttīr ācarāmi caika eva paramapade sthito 'smi ||
vairāgyaṁ punar etasya mokṣasya paramo vidhiḥ |
jñānād eva ca vairāgyaṁ jāyate yena mucyate ||
ជនកៈបាននិយាយថា៖ «ដោយបានទទួលការបង្រៀនដូចនេះ ខ្ញុំបានរួចផុតពីការចងភ្ជាប់ទៅនឹងវត្ថុអារម្មណ៍។ ដូច្នេះ ខ្ញុំអនុវត្តនូវរបៀបប្រព្រឹត្តទាំងបី ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមោក្ខៈ ហើយខ្ញុំស្ថិតនៅតែម្នាក់ឯងក្នុងព្រះបដ (ស្ថានភាព) ដ៏អធិបតី។ ពិតប្រាកដណាស់ វៃរាគ្យៈ (ការមិនជាប់ចិត្ត/វិរាគៈ) គឺជាវិធីដ៏ខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ការរំដោះនេះ; ហើយពីចំណេះដឹងតែប៉ុណ្ណោះ ទើបវៃរាគ្យៈកើតឡើង—ដោយវានោះ មនុស្សត្រូវបានដោះលែង។»
जनक उवाच
Educational Q&A
Liberation is chiefly attained through vairāgya (dispassion), and that dispassion is born from jñāna (true knowledge). Knowledge loosens attachment to sense-objects, enabling freedom.
King Janaka speaks as a realized exemplar: after receiving instruction, he describes his inner transformation—freedom from sense-attachment—and affirms that he practices the disciplines oriented to liberation while abiding in the supreme state.