Shloka 125
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
कस्येदं कस्य वा नेदं कुतो वेद न वा कुतः । सम्बन्ध: को<स्ति भूतानां स्वैरप्पवयवैरिह
bhīṣma uvāca | kasyedaṃ kasya vā nedaṃ kuto veda na vā kutaḥ | sambandhaḥ ko 'sti bhūtānāṃ svair apy avayavair iha ||
«នេះជារបស់អ្នកណា ហើយមិនមែនរបស់អ្នកណា? អ្នកណាអាចដឹងពិតថាវាមកពីណា ឬមិនមកពីណា? នៅទីនេះ សត្វមានជីវិតមានទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដអ្វីខ្លះ សូម្បីតែជាមួយអវយវៈរបស់ខ្លួន?» ដោយពាក្យទាំងនេះ ភីṣ្មៈបង្ហាញថា ក្នុងលំហូរដ៏ខ្លាំង និងមិនឈប់ឈរនៃការប្រែប្រួល ការអះអាងអំពីកម្មសិទ្ធិ ប្រភពកំណើត និងអត្តសញ្ញាណថេរ មិនអាចចាប់យកបានជាក់លាក់ឡើយ។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse undermines possessiveness and fixed identity by stressing that in a world of constant change, claims like “this is mine/not mine” and certainty about origins are ultimately unreliable; even the bond between a being and its own body-parts is not absolute.
In Shanti Parva’s instruction on peace and right understanding, Bhishma continues his philosophical counsel, steering the listener away from attachment and toward a detached, discerning view of worldly relations.