Shloka 35
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
चतुर्थी राजशार्दूल विद्यैषा साम्परायिकी । उदीरिता मया तुभ्यं पजचविंशादधिषछिता
caturthī rājaśārdūla vidyaiṣā sāmparāyikī | udīritā mayā tubhyaṃ pañcaviṃśād adhiṣṭhitā ||
«ឱ ព្រះរាជាដ៏ដូចខ្លា នេះហើយជាសិក្ខាបទទីបួន—វិជ្ជាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងលោកក្រោយ និងដំណើរចុងក្រោយរបស់អាត្មា។ ខ្ញុំបានប្រកាសវាចំពោះព្រះអង្គ ដោយដាក់មូលដ្ឋានលើគោលការណ៍ម្ភៃប្រាំ (តត្តវៈ) ដែលជាគ្រឹះនៃការយល់ឃើញត្រឹមត្រូវ។»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Yājñavalkya identifies this as the ‘fourth’ doctrine aimed at the highest welfare beyond death, grounding it in the framework of the twenty-five tattvas—an analytical, Sāṃkhya-like account meant to cultivate discrimination and liberation-oriented understanding.
In a didactic exchange within Śānti Parva, Yājñavalkya addresses a king respectfully and concludes or marks a section of instruction, stating that he has taught a doctrine concerning the hereafter, structured upon the twenty-five principles.