Shloka 29
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ज्ञान ज्ञेयं तथा ज्ञो$ज्ञ: कस्तपा अतपास्तथा | सूर्याति सूर्य इति च विद्याविद्ये तथैव च
jñānaṃ jñeyaṃ tathā jño ’jñaḥ kas tapā atapās tathā | sūryāti-sūrya iti ca vidyāvidye tathaiva ca ||
យាជ្ញវល្ក្យៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «(អ្នកសួរ៖) តើ “ចំណេះដឹង” ជាអ្វី? តើ “អ្វីដែលត្រូវដឹង” ជាអ្វី? តើ “អ្នកដឹង” ជានរណា? ហើយ “អ្នកអវិជ្ជា” ជានរណា? តើនរណាជាអ្នកតបសពិត? ហើយនរណាមិនមែនជាអ្នកតបស? តើនរណាជា “ព្រះអាទិត្យ”? ហើយនរណា “លើសព្រះអាទិត្យ”? ដូចគ្នានេះ តើ វិទ្យា និង អវិទ្យា ជាអ្វី?»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames a systematic set of philosophical distinctions—knowledge/knowable, knower/ignorant, true austerity/false austerity, and vidyā/avidyā—implying that ethical and spiritual progress depends on correct discernment of these categories.
Yājñavalkya is responding in a didactic setting within Śānti Parva, restating a sequence of questions that guide the forthcoming explanation of metaphysical and ethical fundamentals.