Shloka 28
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
पज्चविंशतिमं प्रश्न॑ पप्रच्छान्वीक्षिकी तदा । विश्वाविश्वं तथाश्चाश्वृं मित्र वरुणमेव च
pañcaviṁśatitamaṁ praśnaṁ papracchānvīkṣikī tadā | viśvāviśvaṁ tathā cāśvaṁ mitra varuṇam eva ca pṛthvīnātha |
យាជ្ញវល្ក្យៈ «បន្ទាប់មក គេបានសួរសំណួរទីម្ភៃប្រាំ អំពីវិជ្ជានៃការស៊ើបអង្កេតដោយហេតុផល (Ānvīkṣikī)។ ឱ ម្ចាស់ផែនដី! ក្រោយពីបានសួរសំណួរចំនួនម្ភៃបួនអំពីវេទរួច គេបានសួរបន្តថា៖ ‘viśvā (អ្វីៗទាំងអស់) ជាអ្វី? aviśva (មិនមែនទាំងអស់) ជាអ្វី? aśva (សេះ) ជាអ្វី? an-aśva (មិនមែនសេះ) ជាអ្វី? មិត្រ (Mitra) ជាអ្វី? វរុណ (Varuṇa) ជាអ្វី?’»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames a shift from purely Vedic questioning to Ānvīkṣikī—disciplined rational inquiry—by posing paired contrast-questions (all/not-all, horse/non-horse) and invoking Vedic deities (Mitra, Varuṇa). It highlights that understanding dharma and reality involves both scriptural tradition and careful conceptual analysis.
Yājñavalkya reports that, after a set of twenty-four questions about the Veda, the interlocutor raises the twenty-fifth question concerning Ānvīkṣikī and lists specific items to be defined or understood: viśvā, aviśva, aśva, non-aśva, and the deities Mitra and Varuṇa.