Shloka 143
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
देवतायतनस्थस्तु सप्तरात्रेण मृत्युभाक् जो देवमन्दिरमें बैठकर वहाँकी सुगन्धित वस्तुमें सड़े मुर्देकी-सी दुर्गन्धका अनुभव करता है, वह सात दिनमें ही मृत्युको प्राप्त हो जाता है
devatāyatanasthas tu sapta-rātreṇa mṛtyu-bhāk
យាជ្ញវល្ក្យៈ ប្រកាសថា៖ «អ្នកណាអង្គុយនៅក្នុងវិហារទេវតា ប៉ុន្តែវិញ ទទួលអារម្មណ៍ថា ក្នុងកន្លែងដែលគួរតែមានក្លិនក្រអូបបរិសុទ្ធ ក្លាយជាក្លិនស្អុយដូចសាកសពរលួយ នោះត្រូវកំណត់ឲ្យជួបមរណភាពក្នុង៧យប់។ ការបង្រៀននេះ បញ្ជាក់ថា ការមិនគោរព ភាពមិនបរិសុទ្ធក្នុងចិត្ត ឬអំពើបំពានបរិសុទ្ធក្នុងទីសក្ការៈ នាំមកនូវផលវិបាកឆាប់រហ័ស និងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយរំលេចកាតព្វកិច្ចនៃភាពបរិសុទ្ធ និងចិត្តសមរម្យក្នុងការថ្វាយបង្គំ។»
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Sacred spaces demand inner and outer purity; perceiving foulness where sanctity should be felt signals grave impurity or sacrilege, bringing swift karmic consequence.
In a didactic passage, Yājñavalkya states a rule-like warning: a person who sits in a deity’s shrine yet encounters the stench of a corpse (instead of sacred fragrance) is said to die within seven nights, stressing the seriousness of improper conduct in worship.