Shloka 22
नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
तैलपात्रं यथा पूर्ण कराभ्यां गृह पूरुष: । सोपानमारुहेद् भीतस्तर्ज्यमानो 5डसिपाणिभि:
tailapātraṃ yathā pūrṇaṃ karābhyāṃ gṛhapūruṣaḥ | sopānam āruhed bhītas tarjyamāno ’sipaṇibhiḥ ||
យាជ្ញវល្ក្យៈបាននិយាយថា៖ «ដូចបុរសប្រុងប្រយ័ត្ន ដែលទប់ចិត្តឲ្យស្ងប់ ឡើងជណ្តើរដោយកាន់ចានដែលពេញដោយប្រេងក្នុងដៃទាំងពីរ—ទោះត្រូវបុរសជាច្រើនកាន់ដាវគំរាមកំហែង ធ្វើឲ្យភ័យក៏ដោយ គាត់មិនឲ្យប្រេងធ្លាក់សូម្បីមួយដំណក់—ដូច្នេះដែរ យោគីដែលបានឈានដល់ស្ថានភាពខ្ពស់នៃយោគៈ មានចិត្តផ្តោតតែមួយ មិនរអិលរអួលចេញពីសមាធិ (samādhi) ឡើយ។ ដោយសារអិន្ទ្រីយៈ (indriya) មានស្ថិរភាព និងចិត្តមិនរញ្ជួយ គាត់នៅមិនចលនា។ នេះហើយជាសញ្ញាដែលគួរទទួលស្គាល់ថា ជាមុនី (muni) ដ៏បានសម្រេច។»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Unbroken attentiveness and restraint are the hallmark of yogic perfection: like a person who will not spill even a drop of oil under threat, the accomplished yogin does not slip from samādhi because the senses are steady and the mind remains unwavering.
Yājñavalkya illustrates the yogin’s inner stability through a vivid example: an ordinary man climbs stairs holding a full oil-bowl while armed men threaten him; despite fear, he maintains perfect care. This becomes a metaphor for the yogin’s unshakable concentration amid disturbances.