Shloka 44
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
तत ईजे महायजैर्बहुभिर्भूरिदक्षिणै: । तर्पयामास देवांश्व पितृश्वैव महाद्युति:
tata īje mahāyajñair bahubhir bhūridakṣiṇaiḥ | tarpayāmāsa devāṁś ca pitṝṁś caiva mahādyutiḥ ||
បន្ទាប់មក ព្រះអង្គដ៏មានពន្លឺកិត្តិយសនោះ បានប្រតិបត្តិមហាយញ្ញជាច្រើន ដោយមានទានដ៏សម្បូរបែបជូនដល់ព្រះពិធីការ។ ដោយពិធីទាំងនោះ ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យទេវតា និងបិត្របុព្វបុរសទាំងឡាយពេញចិត្ត តាមធម៌នៃការសប្បុរស និងការគោរពចំពោះទេវៈ និងបិត្រ។
पर्वत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through yajña and dāna: a righteous ruler upholds cosmic and social order by performing sacrifices with generous dakṣiṇā, while also honoring obligations to both gods and ancestors through acts that ‘satisfy’ them.
After a prior event (implied by ‘thereafter’), the radiant figure undertakes numerous major sacrificial rites and distributes abundant gifts, thereby ritually gratifying the deities and the ancestral spirits.