Shloka 7
Utkramaṇa-sthāna and Ariṣṭa-lakṣaṇa: Yājñavalkya’s Instruction on Departure Pathways and Mortality Signs
प्रमाणं यत् स्ववेदोक्तं शास्त्रोक्ते यच्च पठ्यते । वेदशास्त्रद्धयं चैव प्रमाणं तत् सनातनम्,वेदोंमें जो प्रमाण बताया गया है तथा शास्त्रमें कहे हुए जिस प्रमाणको पढ़ा और सुना जाता है, वह सब ठीक है; क्योंकि वेद और शास्त्र दोनों ही सनातन प्रमाण हैं
pramāṇaṁ yat svavedoktaṁ śāstrokte yac ca paṭhyate | vedaśāstradvayaṁ caiva pramāṇaṁ tat sanātanam ||
ព្រះបាទជនកៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អំណាចបញ្ជាក់ (ប្រមាណ) ដែលបានប្រកាសក្នុងវេទរបស់ខ្លួន និងអំណាចបញ្ជាក់ដែលបានបង្រៀនក្នុងសាស្ត្រ ហើយបានរៀនដោយការសិក្សា និងការស្តាប់—ទាំងអស់នេះសុទ្ធតែត្រឹមត្រូវ; ព្រោះវេទ និងសាស្ត្រ រួមគ្នា ជាមាត្រដ្ឋានអចិន្ត្រៃយ៍នៃចំណេះដឹងត្រឹមត្រូវ និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ»។
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka affirms that valid authority (pramāṇa) for dharma and right understanding rests on the combined testimony of Veda and Śāstra; both are regarded as timeless standards, so what is taught there is to be accepted as reliable guidance.
In the didactic setting of Śānti Parva, Janaka speaks as a teacher-figure, clarifying what should count as authoritative proof in matters of conduct and knowledge—pointing the listener back to Vedic revelation and the śāstric tradition derived from and aligned with it.