Shloka 1
Śānti-parva Adhyāya 3: Karṇa’s training under Rāma Jāmadagnya and the Bhārgava restriction on the Brahmāstra
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें कर्णको ब्राह्मणका शापनामक दूसरा अध्याय पूरा हुआ ॥/ २ ॥। ऑपन-माज बछ। जज: > कर्णपर्वमें भी यह प्रसंग आया है
nārada uvāca | karṇasya bāhuvīryeṇa praṇayena damena ca | tutoṣa bhṛguśārdulo guruśuśrūṣayā tathā ||
នារ៉ទៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះរាជា! ព្រះបរមគ្រូ បារាសុរាមៈ អ្នកដ៏ប្រសើរនៃពួកភ្រឹគុ ដូចខ្លាធំ បានពេញព្រះហឫទ័យយ៉ាងខ្លាំងចំពោះ កರ್ಣៈ ដោយសារកម្លាំងដៃរបស់គាត់ ក្តីស្និទ្ធស្នាលស្មោះត្រង់ ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងការបម្រើគ្រូដោយស្មោះស្ម័គ្រ។
नारद उवाच
Educational Q&A
Excellence and access to higher knowledge are portrayed as arising from a blend of capability (bāhuvīrya) and character—loyal affection, self-restraint, and dedicated service to one’s teacher. The verse highlights ethical discipline and guru-reverence as prerequisites for receiving instruction.
Narada explains to the king that Paraśurāma became pleased with Karṇa due to Karṇa’s prowess and exemplary conduct as a disciple. This satisfaction sets the stage for Karṇa’s acquisition of powerful weapons and the later turning point involving Paraśurāma’s curse.