Shloka 37
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विस्तरा: क्लेशसंयुक्ता: संक्षेपास्तु सुखावहा: । परार्थ विस्तरा: सर्वे त्यागमात्महितं विदु:
parāśara uvāca | vistarāḥ kleśasaṁyuktāḥ saṁkṣepās tu sukhāvahāḥ | parārtha vistarāḥ sarve tyāgam ātmahitaṁ viduḥ ||
បារាសរៈបានមានព្រះវាចា៖ «ការធ្វើការងារយ៉ាងពង្រីកនាំមកនូវក្តីលំបាក និងទុក្ខព្រួយ; ការសាមញ្ញវិញនាំមកនូវភាពស្រួលស្រាល។ ការពង្រីកនៃសកម្មភាពទាំងអស់មានទិសទៅ “ដើម្បីអ្នកដទៃ” គឺទៅរកការបំពេញចិត្ត និងអារម្មណ៍; តែការលះបង់ ត្រូវបានដឹងថាជាអ្វីដែលមានប្រយោជន៍ចំពោះសេចក្តីល្អខ្ពស់បំផុតរបស់ខ្លួន»។
पराशर उवाच
Educational Q&A
Complex, expanded activity tends to generate suffering and is often driven by outward aims like pleasing the mind and senses; simplicity and especially renunciation are praised as truly beneficial for one’s inner welfare.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, the sage Parāśara delivers a concise maxim contrasting the burdens of elaborate action with the peace of simplicity, culminating in the ethical valuation of tyāga (renunciation).