Shloka 8
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
कि कष्टमनुपश्यामि फलं पापस्य कर्मण: । प्रत्यापन्नस्य हि ततो नात्मा तावद् विरोचते
kiṁ kaṣṭam anupaśyāmi phalaṁ pāpasya karmaṇaḥ | pratyāpannasya hi tato nātmā tāvad virocate ||
បារាសរៈបានមានព្រះវាចា៖ «‘ខ្ញុំឃើញផលទុក្ខអ្វីពីកម្មបាប?’—គេគិតថា ‘មិនឃើញសោះ’ ហើយចូលទៅក្នុងបាប។ តែសម្រាប់អ្នកដែលបែរទៅរកបាបដូច្នោះ អាត្មា (Self) និងការចងចាំព្រះអាទិទេវ (Supreme Self) មិនភ្លឺចែងចាំងឡើយ; ដរាបណានោះ ការប្រាកដចិត្តខាងក្នុង និងសេចក្តីរីករាយក្នុងការរម្លឹកព្រះ មិនកើតឡើងទេ»។
पराशर उवाच
Educational Q&A
Sin often begins with the delusion that no immediate suffering will follow; yet the deeper consequence is inner darkness—loss of clarity, conscience, and taste for remembrance of the Self/Supreme.
Parāśara is instructing about the subtle effects of wrongdoing: even if a sinner claims to see no painful ‘fruit’ right away, the mind’s capacity to recognize and delight in the Self (and God-thought) becomes obscured.