Shloka 35
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
गवां सहस्रानुचरं दक्षिणामत्यकालयत् । उन्होंने उस यज्ञमें एक करोड़ सुवर्णमालाधारी गाय, बैल और उनके सहस्रों सेवक दक्षिणारूपमें दिये थे ।। अड्गस्य यजमानस्य तदा विष्णुपदे गिरौ
gavāṁ sahasrānucaraṁ dakṣiṇām atyakalayat | aṅgasya yajamānasya tadā viṣṇupade girau ||
វាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក គាត់បានរៀបចំដាក់ស៊ីណា (dakṣiṇā) ដ៏អស្ចារ្យ—គោរាប់ពាន់ៗ ព្រមទាំងអ្នកបម្រើរបស់វា—ហើយប្រគេនជាទានយជ្ញា។ ដូច្នេះ សម្រាប់អ្នកធ្វើយជ្ញាឈ្មោះ អង្គ (Aṅga) ពិធីត្រូវបានប្រតិបត្តិនៅវិṣṇupada លើភ្នំ ដោយសេចក្តីសប្បុរសដ៏លើសលប់។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal that sacrifice is completed and ethically validated through generous dakṣiṇā—giving wealth (here, cattle and attendants) in a spirit that supports priests and society, turning ritual into moral action.
Vāyu describes how the sacrificer Aṅga, at the sacred site called Viṣṇupada on a mountain, distributed an exceptionally large dakṣiṇā consisting of many cattle along with their attendants, emphasizing the grandeur and righteousness of the rite.