Shloka 34
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् । “इसी प्रकार यजमान बूृहद्रथने उस विस्तृत यज्ञमें सुवर्णमय कमलोंकी मालाओंसे अलंकृत दस लाख हाथी भी दक्षिणामें बाँटे थे || ३३ $ ।।
ījāno vitate yajñe dakṣiṇām atyakalayat | śataṁ śatasahasrāṇi vṛṣāṇāṁ hemamālinām ||
វាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅពេលប្រតិបត្តិយជ្ញាដ៏ធំទូលាយ និងពេញលេញនោះ អ្នកធ្វើយជ្ញាបានប្រគេនទានមិនអាចវាស់បាន។ គាត់បានចែកដាក់ស៊ីណា (dakṣiṇā) ជារង្វាន់យជ្ញា ដោយផ្តល់គោឈ្មោលរាប់សែន ដែលពាក់កម្រងមាស។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic generosity: in a properly conducted sacrifice, the giver should offer dakṣiṇā abundantly and respectfully, showing that wealth gains ethical value when used for righteous giving and support of sacred duties.
Vāyu describes an exemplary sacrificial occasion where the sacrificer, during an elaborate yajña, distributes immense gifts—specifically vast numbers of bulls adorned with gold garlands—as dakṣiṇā, illustrating extraordinary largesse.