Shloka 27
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
कूर्मान् कर्कटकान् नक्रान् मकराञ्छिंशुकानपि । नदीष्वपातयद् राजन् मघवा लोकपूजित:,“राजन! लोकपूजित इन्द्रने सोनेके बने हुए बहुत-से कछुए, केकड़े, नाके, मगर, सूँस और मत्स्य उन नदियोंमें गिराये थे
kūrmān karkaṭakān nakrān makarāñ chiṁśukān api | nadīṣv apātayad rājan maghavā lokapūjitaḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះរាជា មឃវាន (ឥន្ទ្រ) ដែលពិភពលោកគោរពបូជា បានបណ្ដាលឲ្យសត្វជាច្រើន—អណ្តើក ក្តាម ក្រពើ មករ និងសត្វដុលហ្វីនទន្លេ—ត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងទន្លេទាំងនោះ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even actions performed by the powerful (including gods) have wide consequences; dharma requires awareness of how interventions in the natural and social order affect many beings, not merely the agent’s immediate aim.
Vāyu addresses a king and recounts that Indra (Maghavān), famed and worshipped, caused numerous aquatic creatures to be cast into certain rivers—an episode illustrating divine intervention in the world of living beings.