Shloka 22
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
आविक्षितस्य वै सत्रे विश्वेदवा: सभासद: । मरुतः परिवेष्टार: साध्याश्नासन् महात्मन:,“महामना मरुत्तके यज्ञमें विश्वेदेवणण सभासद थे और मरुद्गण तथा साध्यगण रसोई परोसनेका काम करते थे
Āvikṣitasya vai satre viśve devāḥ sabhāsadaḥ | marutaḥ pariveṣṭāraḥ sādhyāśnāsan mahātmanaḥ ||
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងសត្រ (យញ្ញពិធីយូរអង្វែង) របស់អាវិក្សិត ព្រះវិશ્વេទេវៈបានអង្គុយជាសមាជិកក្នុងសភា។ ក្រុមមរុត (Maruts) ធ្វើជាអ្នកបម្រើចែកចាយគ្រឿងបូជា និងអាហារ ហើយក្រុមសាធ្យៈបានទទួលទាន។ ដូច្នេះហើយ ពិធីរបស់អ្នកឧបត្ថម្ភដ៏មហាត្មនោះ មានសក្ការៈ និងមហិមាខ្លាំងណាស់ ដល់ថ្នាក់សូម្បីទេវតាក៏ទទួលតួនាទីតាមរបៀបរៀបរយ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that when a sacrifice is conducted in accordance with dharma—proper order, reverence, and generosity—even the gods are portrayed as participating harmoniously, each taking a fitting role. Ethical excellence in ritual and patronage creates social and cosmic concord.
Vāyu describes the grandeur of Āvikṣit’s satra: the Viśvedevas sit as honored assembly members, the Maruts act as attendants distributing provisions, and the Sādhyas partake of the meal—depicting a divinely attended sacrificial gathering.