Shloka 156
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
गच्छावधानं नृपते ततो दु:खं प्रहास्यसि । “नरेश्वर! मैं पूर्ववर्ती राजाओंके महान् सौभाग्यका वर्णन करता हूँ। सुनो और सावधान हो जाओ। इससे तुम्हारा दुःख दूर हो जायगा
gacchāvadhānaṃ nṛpate tato duḥkhaṃ prahāsyasi |
វាយុ បានមានព្រះវាចាថា៖ «ឱ ព្រះរាជា ចូរប្រុងប្រយ័ត្នស្តាប់ឲ្យល្អ; នោះព្រះអង្គនឹងបោះចោលទុក្ខសោកបាន។ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាព្រះសំណាងដ៏មហិមារបស់ព្រះមហាក្សត្របុរាណទាំងឡាយ—ចូរស្តាប់ដោយចិត្តផ្តោត ហើយទុក្ខរបស់ព្រះអង្គនឹងរលាយទៅ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Focused listening and attentive reflection on exemplary narratives (here, the fortunes and conduct of earlier kings) is presented as a practical means to overcome grief and regain steadiness of mind.
Vāyudeva addresses a king in a consolatory, instructive tone, urging him to be attentive; Vāyu then prepares to recount accounts of former kings whose great fortune (and implied dharmic conduct) will help relieve the king’s present sorrow.