Shloka 118
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यावत्य: सिकता राजन् गज़जायां पुरुषर्षभ । तावतीरेव गा: प्रादादामूर्तरयसो गय:
yāvatyaḥ sikatā rājan gajajāyāṃ puruṣarṣabha | tāvatīr eva gāḥ prādād āmūrtarayaso gayaḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ឱ បុរសប្រសើរបំផុត! ដូចចំនួនគ្រាប់ខ្សាច់មាននៅគជាជា មានប៉ុន្មាន កាយៈ—អ្នកមានទានជាអំណោយពេញលេញ ជាក់ស្តែង—បានប្រទានគោប៉ុន្មានដូច្នោះ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises extraordinary dāna as a pillar of dharma: a righteous king uses real, substantial wealth to benefit others, and such generosity becomes an ethical exemplar for rulers.
Vāyu addresses a king and cites Gaya as an illustration of supreme generosity, stating that Gaya donated an immense number of cows—likened to the countless grains of sand at Gajajā.