Shloka 112
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यस्मै वद्ठिवरर प्रादात् ततो वव्रे वरान् गयः । ददतो यो3क्षयं वित्तं धर्मे श्रद्धा च वर्धताम्
yasmai vahnivaraḥ prādāt tato vavre varān gayaḥ | dadato yo 'kṣayaṁ vittaṁ dharme śraddhā ca vardhatām ||
ចំពោះអ្នកដែលព្រះអគ្គិទេវបានប្រទានពរ គយៈបានជ្រើសរើសពររបស់ខ្លួនថា៖ «សូមឲ្យទ្រព្យដែលខ្ញុំបរិច្ចាគក្នុងផ្លូវធម៌ ក្លាយជាមិនចេះអស់ ហើយសូមឲ្យសទ្ធារបស់ខ្ញុំចំពោះសេចក្តីធម៌ កើនឡើងជានិច្ច»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True boons are ethical: one should seek inexhaustible capacity to give for dharma and a steadily growing śraddhā (faith/commitment) in righteousness, rather than merely personal enjoyment.
Vāyu recounts that after Agni grants a boon, Gaya responds by choosing boons aligned with charity and dharma—asking that his righteous gifts never run out and that his devotion to dharma continually increase.