Shloka 84
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
नम: स्तुताय स्तुत्याय स्तूयमानाय वै नमः । सर्वाय सर्वभक्षाय सर्वभूतान्तरात्मने
namaḥ stutāya stutyāya stūyamānāya vai namaḥ | sarvāya sarvabhakṣāya sarvabhūtāntarātmane ||
សូមនមស្ការដល់ព្រះអង្គ—ព្រះអង្គជាអ្នកដែលបានត្រូវសរសើររួចហើយ; ព្រះអង្គជាអ្នកសមគួរសរសើរ; ហើយព្រះអង្គជាអ្នកដែលកំពុងត្រូវសរសើរនៅពេលនេះផង។ សូមនមស្ការដល់ព្រះអង្គជាប្រភពនៃសព្វវត្ថុ ជាអ្នកលេបបញ្ចូលសព្វវត្ថុ និងជាអន្តរអាត្មានៃសត្វទាំងអស់។ ខ្ញុំសូមនមស្ការម្តងហើយម្តងទៀត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True reverence recognizes the Divine as (1) the object of all praise, (2) the very standard of what is worthy of praise, and (3) the living presence being praised in the moment. Ethically, it encourages humility and universal regard by seeing the same inner Self in all beings.
In Śānti Parva, Bhīṣma—teaching Yudhiṣṭhira on dharma—utters a devotional salutation (stuti) to the Supreme, describing the deity’s all-pervading nature and indwelling presence as the antarātman of all creatures.